Слике страница
PDF
ePub

παιδί δ' επ' αυξομένω στυγερόν κνέφας ασσον εφέρπει,

ειρκτής οία δεθείσιν όμως δ' επίδερκτον εκείνω

φώς τε μένει πηγαί τε φάους ταρφθέντι νοήσαι:

δς δ' άρ' έφηβος έων φέυγει πλάκ' επ' ήμαρ είαν,

έστ' έτι της Φύσεως ιερεύς όδε, λαμπρόν έθ' έρπει

φάσμα πρόπομπον έχων ο δ' εν ανδράσιν εύτε λέλεκται,

δη τότ' αποφθιμένων ύπαρ είσιδε φαύλον ονείρων.

τερπνά μεν εκ κόλπων, όσα γήϊνα, γαία πρότεινει

έστι γαρ ως θνητή θνητων πόθος» ως δέ γε μήτηρ

κεδνα φρεσιν νωμώσα, τροφός περ αγροικος εούσα,

θρέμμ' εόν εμείρει, βροτόν όν τ' έχει και ένα οίκω,

εκλελαθείν όσαγαστα πάρος ποτ' έχαιρε θεωρών

οιά τε δώματ' έλειπεν επουρανίου βασιλήoς.

VII.

Behold the Child among his new-born blisses,
A six years' Darling of a pigmy size!
See, where 'mid work of his own hand he lies,
Fretted by sallies of his mother's kisses,
With light upon him from his father's eyes !
See, at his feet, some little plan or chart,
Some fragment from his dream of human life,
Shaped by himself with newly-learned art;

A wedding or a festival,
A mourning or a funeral,

And this hath now his heart,
And unto this he frames his song:

Then will he fit his tongue
To dialogues of business, love, or strife;

But it will not be long
Ere this be thrown aside,

And with new joy and pride
The little Actor cons another part;

ηνίδε γαρ νεαρόν μετά χάρμασι παίδα νεόρτοις,

εξαετές τι θάλος, τυτθόν δέμας, όμμα δόμοιο

ηνίδε χειρός έης νιν έν έργμασι κείμενον, οίοις

μητρός έπισσυμένοισι φιλήμασι πυκνά πέπασται,

ως γανόων οι πατρός επιρρέει ίμερος όσσων

ηνίδε δέλτιόν οί τι παραι ποσίν ήε τι πλάσμα,

δείγμα βίου τον ταυτός ονειροπολών υπέγραψεν,

αρτιδαεί τεύχων σοφίη γάμον ή τιν εορτήν

είτε ταφής πένθημα: φιλεί γαρ νυν τάδε θυμώ,

τωνδε μέλος τεκταίνει επίσκοπον είτα νεμόντων

πράγματ' έριζόντων τε λόγοις οάροισί τεραστών

γλώσσαν αν αρμόσσειε χρόνος δ' ου πολλές επέσται

και τάδε μεν ρίψει, καινη δέ κε τέρψεϊ γαίων

άλλο μαθών δράμ' αύθις αγωνίζοιτο νεοσσός:

Filling from time to time his “humorous stage
With all the Persons, down to palsied Age,
That Life brings with her in her equipage;

As if his whole vocation
Were endless imitation.

VIII.

Thou, whose exterior semblance doth belie

Thy Soul's immensity; Thou best Philosopher, who yet dost keep Thy heritage, thou Eye among the blind, That, deaf and silent, read'st the eternal deep, Haunted for ever by the eternal mind,

Mighty prophet! Seer blest!

On whom those truths do rest,

Which we are toiling all our lives to find,
In darkness lost, the darkness of the grave;
Thou, over whom thy Immortality
Broods like the Day, a Master o'er a Slave,
A presence which is not to be put by;

κωμωδών δ' εσάγει τα μεν άρτι πρόσωπα, τα δ' εξης,

παντοδαπ, εν δε γέροντας έκωμώδησε τελευτων

γυι' άμενείς, όσσοισι βίος συν οπάοσι πομπών

πέμπει εφημερίων, ως ουκ άρ' επ' άλλο τι ταχθείς

πλην τόδε, μιμήσεις μιμήσεσιν έμπεδο αμείβειν.

ώ βρέφος, ου δοκέει φαύλον δέμας εισορόωντι, αλλά σύνοικον έχει ψυχής μέγα κάρτος απείρου ώ πανάριστε σοφών, ός έτ' ουρανόθεν τά τ' εδέξω

σώζεαι, έν τε τυφλοίσι βλέπων μόνος, ούτε τι φωνών

ούτε κλύων, δέρκει τελετάς αιώνος αβύσσου,

ταϊς σε νόος μυέων αιώνιος ουκ απολήγει:

μάντι μέγιστε, πάνoλβε, καταστεφές ουρανοδείκτων

οία δια βίου άνδρες άμαυροί ψηλαφόωμεν

είν όρφνης πλαγχθέντες άναυγήτοις 'Aΐδαο:

σειο γαρ αθάνατος δαίμων Υπερίονος αυγαϊς
ισος υπερκρέμαται, βασιλεύς θ' ως θητος ανάσσων

ηνεκέως τε πάρεστι και ουκ έθελει παρεώσθαι:

« ПретходнаНастави »